به نام معلم !

او که در اولین کلام فرمود: بخوان!

چه می توان نوشت که کلمات همیشه کم می آورد در مقامی که مولای متقیان فرمود:« من علمنى حرفا فقد صیرنى عبدا»

پس مثل همیشه « روز معلم » را بهانه می کنیم و آنچه را در کلام نمی گنجد از دل می نویسیم:

معلم مهربان:

با همه بلندی مقامتان و همه کوتاهی مرتبه مان در برابر شما،

قدردان زحمات همیشگی تان هستیم.

و دعا می کنیم آنچه را که ما از جبرانش عاجزیم و در ظرف زمان و مکان نمی گنجد، قادر مطلق در هر دو جهان برایتان جبران فرماید.

خوشا به حالتان که به شغل انبیاء مشغولید...