مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید     

ای سید و مولای من! حیف نیست ماه شب چهارده پشت ابرهای تیره پنهان بماند؟ حیف نیست دیده را شوق وصال باشد ولی فروغ دیده نباشد؟!

 به امید روزی که گفته ها همه یک جمله باشد و آن هم: مهدی آمد.

 مولای من عزیز زهرا مهدی جان!

به روسیاهی‌ و دستهای خالی مان نگاه نکن، قلبمان را ببین که هر روز، صبح و شام  مهدی جان، مهدی جان گویان تو را می‌خوانند.